Kijkje achter de schermen

Het boek is naar de drukker – er is dus niets meer aan te veranderen! En nu zit ik werktuiglijk achter de laptop — trots en opgelucht, maar ook een tikje onzeker. Van “Moest ik die ene gedachte nou echt zo nodig delen?” tot “Had ik dat andere verhaal niet óók op moeten schrijven?” En van “Zitten de lezers hier eigenlijk wel op te wachten?” tot “Wat zullen ze er uiteindelijk van vinden?” Maar dit alles is onderdeel van onze reis, en zoals altijd nemen we jullie daarin mee. Dus hierbij: het proces van het boek, verdeeld over tien mijlpalen.

Mijlpaal 1
Na 101 blogs dacht ik: die bundel ik wel even tot een boek. Dus mailde ik exact een jaar geleden uitgeverij Hollandia: “TADAA!!”

Zo werkt het blijkbaar niet helemaal, maar ik kwam wel binnen met een bijna-kant-en-klaar verhaal — én ontving een positieve reactie terug.

Mijlpaal 2
Er volgde een belletje, een kennismaking – en zo kwam ook het verhaal áchter het verhaal op tafel.

Eén van de redenen – of misschien wel de aanleiding – voor onze reis, was dat we geen kinderen konden krijgen. Of wilden. Of allebei. Je merkt het al: dat is een proces. Onbewust nam ik die oude bagage mee aan boord. Want blijkbaar had ik daar nog iets mee te doen — en natuurlijk gebeurt dat midden op zee.

De zee is namelijk een enorme spiegel. Alleen in mijn eigen gedachten en herinneringen, zonder afleiding, in zeeën van tijd. Of ik wilde of niet: vroeg of laat moest ik erin kijken.

En zodoende heb ik er een passage of twee over geschreven. Niet om dramatisch te doen — het is een onderdeel van ons groeiproces, en dus onderdeel van ons verhaal.

Mijlpaal 3
Terug naar start dus: het schrijven van een zogeheten synopsis. Eén A4’tje met daarin de hoofdthema’s, kernboodschap, hoofdstukindeling én mogelijke boektitels.

Fun fact: in mijn top 5 stond Aarden op zee helemaal onderaan. Deze titel bedacht ik jaren geleden, ooit op zee — tijdens het moment dat ik over kinderloosheid reflecteerde, om precies te zijn. Maar nu zocht ik eigenlijk iets anders. Iets verfrissends.

Zoals wanneer je naar een feestje gaat – een boekpresentatie bijvoorbeeld – en je per se iets nieuws wilt aantrekken, terwijl dat ene jurkje dat je al had hangen eigenlijk perfect is.

En jawel… de uitgever pikte juist dié titel eruit. Zodoende werd er nieuw leven ingeblazen in Aarden op zee, en nu past het van begin tot eind.

Mijlpaal 4
Dan het contract… dat was natuurlijk wat uitgebreider dan één A4’tje.

Nadat we de Rode Zee (voor de tweede keer!) hadden getrotseerd, kreeg ik eindelijk het conceptcontract binnen. In de bus naar de Egyptische piramides begon ik te bladeren: veertien pagina’s vol juridische taal. Ik viel bijna van m’n kameel af — waar was ik aan begonnen?!

Uitgeverij Hollandia zat midden in een verhuizing naar HarperCollins, dus het liet allemaal even op zich wachten. Ondertussen begon de tijd serieus te dringen: de deadline voor hun najaarscatalogus kwam in zicht. Daarmee gaan ze immers “de boer op” om de boeken van het najaar te presenteren. Er zat dus wat “druk” achter…

Na een urenlang gesprek en wat aanpassingen hier en daar, zette ik uiteindelijk mijn handtekening onder ´Auteur: Greetje Tops´.

Kippenvelmoment. Maar ook: nu is er geen weg meer terug.

Mijlpaal 5
In rap tempo moeilijke keuzes maken: de titel, de coverfoto (één uit duizenden) of toch beter een grafisch ontwerp, de ondertitel (“Hoe kunnen we dat al beslissen als het boek nog niet geschreven is?!”), het aantal pagina’s, de verkoopprijs…

En voor ik het wist stond de cover in de catalogus, op Bol.com — en dacht ChatGPT ook al te weten wat Aarden op zee betekent.

Een side-projectje tijdens ons verblijf in Frankrijk (met dank aan zus en zwager voor de team effort) – zie Bonus onderaan

Mijlpaal 6
Schrijven, herschrijven, schrappen, nadenken, herinneringen ophalen, “Niels, lees even mee!” toevoegen, redigeren, corrigeren… En dat alles tussen klussen, vliegen, zeilen, werken, enzovoort door.

Het allermoeilijkste hoofdstuk, Blauwe woestijn — met notities van die 37 dagen op zee — schreef ik in een “hutje op de hei” bij mijn zus en zwager in Frankrijk. Het was niet de bedoeling om daar een maand lang te blijven, maar de tijd werd me gegeven en het was er zó fijn. Ik ben nog steeds ontzettend dankbaar voor die periode, de reflecties én het resultaat.

Ook de uitgever was onder de indruk en zei:

Tijdens een van de laatste correctierondes werd het niveau weer wat verhoogd: “Zijn de gevoelige termen – zoals het beschrijven van iemands uiterlijk, de leefomstandigheden en de gebruiken binnen een bepaalde cultuur en – wel woke genoeg?” Taal vormt namelijk ons wereldbeeld — en dus gingen we nog één keer kritisch door het boek heen.

Door samen te werken met Hollandia is het een betere versie geworden. Ik ben dankbaar voor het vertrouwen en de energie die ze er in hebben gestoken — om ons verhaal uit te brengen.

Mijlpaal 7
Dan wat extra fun in de mix: foto’s selecteren, de route in kaart brengen, de bootindeling… dit biedt jou als lezer wat meer inzicht in het reilen en zeilen (#jargon).

Geen zorgen: het boek is voor zowel doorgewinterde zeebonken als nieuwsgierige landlubbers. Ja, het staat stiekem bomvol zeiltermen — voor mij een leuke uitdaging om te laveren tussen deze twee doelgroepen, zodat iedereen het op z’n eigen niveau kan meebeleven.

Bovendien komt er een mooie, gedetailleerde tekening met legenda van Black Moon bij, zodat je af en toe kunt spieken.

Mijlpaal 8
Van eindredacteur naar zetter — is zetter niet heel ouderwets, met loden letters en zo? Klopt: hedendaags heet dat een DTP’er!

Het boek is opgemaakt, de hoofdstukken zijn verdeeld, er is dagenlang gestoeid met enters en spaties. Net zo lang tot alles precies op z’n plek stond. Oeps… het zijn iets meer pagina’s geworden dan verwacht.

Last but not least: de achterflap — het liefst met één of twee recensies van relevante lezers of media. Maar wie?

In overleg met de uitgever zijn twee rolmodellen benaderd: Lobke Berkhout, Olympisch zeilster. En Liesbeth Smit, auteur van het boek ´Echte vrouwen krijgen een kind´. Ik ben onwijs vereerd dat zij de moeite hebben genomen om de proefversie in rap tempo te lezen en vooral dat ze allebei een mooie recensie achter hebben gelaten.

Mijlpaal 9
Marketing — joepie, daar word ik blij van! Want voor wie het niet weet: dat was mijn vorige job, in mijn vorige leven.

De eerste interviews staan al gepland, de Facebook en Instagram accounts worden regelmatig gevuld (volg en like!), en nu nog onze eigen webshop inregelen — wordt vervolgd…

Na de eerste druk nemen wij er 150 af (we kunnen altijd bijbestellen via het Centraal Boekhuis), dus dan kan er gezellig bij ons besteld worden.

Overigens verschijnt er ook gelijktijdig een e-bookversie. Toch blijft een echt, fysiek boek veel leuker, zeker met de foto’s en… zie de Bonus hieronder! Of allebei natuurlijk — perfect als cadeautje voor in de schoen of onder de kerstboom.

Mijlpaal 10
De publicatie! Vanaf 28 november 2025 ligt Aarden op zee officieel in de boekwinkels en organiseren we een aantal presentaties.

Nadat de uitgever ons het “allereerste exemplaar” heeft overhandigd, zullen we een kort dankwoordje doen. En dan… misschien een mooie passage voorlezen? Een presentatie geven? Een videocompilatie van de reis tonen? Vragen beantwoorden? Boeken signeren? Ik denk nog even hardop — ideeën en suggesties zijn welkom!

Bonus: bij de eerste 150 boeken die we persoonlijk verkopen, krijg je een zelfgemaakte boekenlegger cadeau! (op=op)

En nu… is het nog een maand wachten. Op dat moment dat ik het boek voor het eerst in handen houd en de geur van vers gedrukt papier opsnuif. Van zeiler tot schrijver, van blog tot boek — wat begon als een persoonlijk avontuur, is uitgegroeid tot iets tastbaars dat we met jou mogen delen.