<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Thailand &#8211; Sailing Black Moon</title>
	<atom:link href="https://www.sailingblackmoon.nl/category/thailand/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://www.sailingblackmoon.nl</link>
	<description>Sailing Black Moon</description>
	<lastBuildDate>Tue, 27 Feb 2024 11:24:44 +0000</lastBuildDate>
	<language>nl-NL</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.7.5</generator>

<image>
	<url>https://www.sailingblackmoon.nl/wp-content/uploads/2026/04/cropped-dji_fly_20250830_131936_387_1756549664027_photo_optimized-scaled-1-32x32.jpg</url>
	<title>Thailand &#8211; Sailing Black Moon</title>
	<link>https://www.sailingblackmoon.nl</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
	<item>
		<title>Linke soep</title>
		<link>https://www.sailingblackmoon.nl/linke-soep/</link>
					<comments>https://www.sailingblackmoon.nl/linke-soep/#comments</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Greetje]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 27 Feb 2024 08:19:45 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Indische Oceaan]]></category>
		<category><![CDATA[Thailand]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://sailingblackmoon.nl/?p=9846</guid>

					<description><![CDATA[“Heel houden” verbijt Niels in zichzelf. Buiten giert het. We zitten binnen op de bank, beide gepekeld, alles plakt. De kuip is al dagen onleefbaar. “Meer dan ooit moeten we het schip vanaf nu heel houden” verduidelijkt hij. Het tuig, de motor, de zeilen, wij zelf &#8211; we krijgen er flink van langs. Voor ons geen passaatwindje met een lichtweerzeil op de Indische Oceaan, maar golven van zo’n vier meter hoog en de zeilen zo klein mogelijk. Al vijf dagen surfen we over denkbeeldige daken. Vliegende vissen zweven tientallen meters tussen de golven door. Soms landt er eentje op dek. Angstvallig zie ik hoe het kontje van Black Moon keer op keer maar nét over die ene hoge nok gelift wordt. Af en toe zit er een freak wave tussen, die breekt dan tegen de romp en walst zonder pardon aan boord. Het spoelt de lijnen van de kuipbanken zo de wastobbe in. De indringer maakt ons gefrustreerd en maantje overstuur. Bij iedere val lopen we namelijk uit koers. Het voorzeil, dat net is gerepareerd, valt dan in om vervolgens met een zwiep terug te slaan. KEBENG! We voelen het binnen schudden. Onze hoofden schudden mee. “Linke soep.” Vertrek uit Thailand over een kalme oceaan Zeeziekte voorkomen Altijd wanneer het spannender op zee wordt, dan gebeuren er twee vreemde dingen bij mij. En beide hebben met eten te maken. Of met vluchtgedrag wellicht. “Moeten we niet alvast wat eten dan?” is mijn primaire reactie wanneer er zwaar weer op komst is. Ik heb namelijk een hekel aan een hongerig gevoel, aan acrobatisch koken en al helemaal aan het weggooien van vers voedsel, simpelweg omdat we er geen energie meer voor hadden. Bovendien weet ik door schade en schande dat tijdig eten niet alleen voorkomt dat ik hangry word maar ook zeeziek. Daar liep ik in het begin van onze reis namelijk nog mee te sukkelen. Vijf tips om zeeziekte te voorkomen: Nooit meer op lege maag vertrekken met de gedachte “we lunchen onderweg wel”, dan ben ik namelijk al te laat. Ieder 2 uur iets kleins en zo mild mogelijk eten, zoals crackers, nootjes of fruit. Geen alcohol en koffie, zowel vlak voor vertrek als tijdens, het beste is gewoon water. Een paar maaltijden voorbereiden, zodat het alleen nog opgewarmd hoeft te worden of zelfs koud kan (zoals pastasalade) of iets kant-en-klaar uit blik. Zoveel mogelijk buiten in de kuip blijven, naar de horizon kijken, slapen of gewoon liggen met ogen gesloten. De eerste wacht nemen om aan het donker te wennen en lang lezen/schrijven vermijden; hoera voor podcasts en voorleesboeken! Volle maag Sinds een jaar heb ik met het tegenovergestelde te maken: obstipatie. Dit tot grote hilariteit voor Niels. De grappen zijn namelijk niet van de lucht. “En?” controleert hij steeds wanneer ik gefrustreerd van het toilet kom. “Ah eens even opsommen wat er nog allemaal in zit” vervolgt hij dan. “Pad Thai als lunch, de Massaman Curry op de avond voor vertrek, havermoutpap als ontbijt, …” Met alle risico’s van dien zet ik toch maar een pot koffie. Nog meer tips, iemand? Oh maar nog even over die Massaman, mijn favoriet, een curry op basis van pindasaus, superlekker als je een peanut butter lover bent. We ontdekten het pas in onze laatste week, dus wij de resterende week. “Waar wil je eten?” Ik wijs het bekende tentje aan. “Waar wil je zitten” Ik wijs ons tafeltje aan. “Wat wil je bestellen?” Ik wijs de menukaart af. “Serieus, wil je niet ‘s wat anders proberen?” Uiteindelijk bestelt Niels ook zijn favoriet: Pad Thai. Ik denk dat we ons portie avontuur afdoende is. Het spotgoedkope eten aan wal gecombineerd met de hitte aan boord, maakt dat we weinig zelf koken. Ik mis dan een stabiele basis om me terug te trekken, te ontspannen. Zowel op de ankerplek als aan wal en helaas nu ook op zee… Vliegende vissen Nu is er weinig van de Thaise keuken dat niet lekker is. Alhoewel we de Jumping Fish Salad toch niet zo aantrekkelijk vonden. Het doet me denken aan de vliegende vissen op dek. Die schijn je ook te kunnen eten, maar het zijn de ergste stinkers en laten veel vettige schubben achter. Ik weet het, tijdens deze reis zijn we verwend geraakt door de verse tonijn en mahi-mahi. Maar toch is het bizar lang geleden dat we er zo eentje aan de haak hadden. En ook nu zijn de condities er niet na om de hengel uit te werpen. Na vijf dagen komen de crackers en instant noedels m’n neus uit. Letterlijk. Ik weet niet meer waar ik het laten moet. Kookcursus Ik had me nog zo voorgenomen om een Thaise kookcursus te volgen &#8211; helaas geen tijd en energie of een andere smoes. Te toeristisch wellicht. De Thai zijn niet alleen goed in de keuken, zowat in alles wat met handarbeid te maken heeft. Van naaiwerk tot massages. Ze doen er alles aan om klanten binnen te halen en ze tevreden te stellen. Iets met een happy end. Iedere keer wanneer we door ons favoriete eetstraatje lopen, zien we hoe blanke mannen naar binnen worden gelokt om een potje te uh poolen ofzo. Eén keer ben ik voor de gein áchter Niels aan gaan lopen. Grappig en droevig tegelijkertijd. Hongerige zon Wijzelf zijn zeer tevreden klanten. Niet van het poolcafé of de massagesalon, maar van de Rolly Tasker zeilloft. Ons voorzeil is namelijk opgelapt. Wanneer de taxi ons voor de deur afzette, kwamen twee dames met een steekkarretje naar buiten gesneld. Als een gewonde op een EHBO-post werd de patiënt naar binnen getransporteerd, gediagnostiseerd en uiteindelijk geopereerd. Routinematig ontvouwen de dames het zeil waar het twee jaar geleden is geproduceerd. Wanneer we naar de schavielschade wijzen en zeggen dat we er maar liefst 12.000 mijl mee hebben gezeild, zien we een plaatsvervangende trots. “Ze zijn altijd bang dat er een fout gemaakt is” verklaart Mikael die ons vervolgens een uitgebreide rondleiding door de loft geeft. De dropbag zorgt dat het...]]></description>
		
					<wfw:commentRss>https://www.sailingblackmoon.nl/linke-soep/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>5</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Geblunder op zee</title>
		<link>https://www.sailingblackmoon.nl/geblunder-op-zee/</link>
					<comments>https://www.sailingblackmoon.nl/geblunder-op-zee/#comments</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Greetje]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 02 Feb 2024 03:09:55 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Thailand]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://sailingblackmoon.nl/?p=9817</guid>

					<description><![CDATA[“Wat denken jullie van een Thais biertje medio januari?” appen onze zeilvrienden vanuit Nederland. Sinds ruim twee jaar tijd krijgen we bezoek. En nu we eindelijk in rustiger vaarwater verkeren, maken we er maar meteen een zeilweek van. Thailand biedt een goede mix aan fijne ankerplekken, goede faciliteiten en alles is stukken goedkoper. We plannen een week om ons op het bezoek voor te bereiden, een week om met onze vrienden vakantie te vieren en vervolgens nog een week om ons voor te bereiden op de Indische Oceaan en Rode Zee. Voorlopig blijven we bij ons plan om via de Malediven naar Djibouti te gaan en dan via de Rode Zee naar de Middellandse Zee. De eerste boten zijn er zonder problemen doorheen. Dat geeft moed, maar het blijft spannend. Het bezoek en de bootklusjes zorgen voor de nodige afleiding. En er wordt ook het nodige geblunderd.  Blunder 1: rolkoffers Twee deftige reiskoffertjes rollen over de kajuitvloer, alsof ze een eigen leven leiden. Eigenlijk behoort een rolkoffer tot een ongeschreven nautisch verbod, maar wat zijn we des te meer blij met de inhoud ervan. De koffers bevatten namelijk allerlei reserveonderdelen voor ons: dieselfilters, oliefilters, ankerplaatjes, vlaggen en wat post en cadeautjes van dierbaren. Oh, wacht, en een slaapapneu apparaat, of die de hele nacht op de omvormer kan…? Uhh. Gelukkig is onze nieuwe accu wat groter, dus moet vast lukken. We ontkurken een flesje wijn om onze eerste gasten officieel aan boord te verwelkomen. Mathijs en Dennis zijn twee van onze beste zeilvrienden, waar we vele weekenden op het Grevelingenmeer mee hebben doorgebracht. Na 3,5 jaar weerzien raken we niet uitgepraat. Hindert niks, we hebben nog een hele week. Beste crew van de week Blunder 2: vastlopen Na een gezellige avond besluiten we ´s ochtends meteen anker op te gaan. We verlaten de volle baai van Chalong, waar we een week eerder ingeklaard zijn, om wat rond te varen en op rustige plekjes te ankeren. Iedereen wil zich nuttig maken, we bewegen ons dus allemaal lekker druk heen en weer. Dit lijntje vastmaken daar, het anker ophalen zo, en wie let er eigenlijk op de koers?! BOEM! Snel gas eraf en rustig naar achteren varen. “Gelukkig was het maar modder” grijns ik. Voor een aantal uur hebben we een lekkere zeilkoers te pakken en dan is het tijd om een ankerplekje voor de nacht te zoeken. &#160; Mooi ankerplekje, met in het midden van de rots een lagune waar je doorheen kunt kajakken Blunder 3: diesel op In totaal bezoeken we vijf eilandjes, sommige met grotten, één die bekend staat vanwege een James Bond film en nog een paar waar we de naam niet van kunnen onthouden. De economie van Thailand draait grotendeels op toerisme, dus we zijn er helaas niet de enige. Van ´s ochtends vroeg tot laat in de middag krioelt en bromt het van de motorboten om de horden toeristen op het eiland te droppen of in de kajak te duwen. Als vee worden ze heen en weer gedreven. Bij zonsondergang is iedereen weg en hebben wij het rijk voor ons alleen. Totdat de zon weer opkomt en het tijd is om richting de Marina van Krabi te motoren, want helaas geen wind, waar de boot voor een paar dagen achterlaten. Halverwege stopt de motor er ineens mee. Niels schiet direct in de controle modus, terwijl ik het al vrijwel zeker weet: “Volgens mij is dit keer de dieseltank gewoon leeg!” Eiland in zicht, handig extra handjes aan boord, &#8220;James Bond eiland&#8221; waar een Bondfilm in 1974 is opgenomen Blunder 4: verkeerd adres Dankzij een reserve kannetje diesel geraken we veilig in de Marina. Hier installeren we nog nieuwe navigatieverlichtingen en een nieuwe marifoon antenne, zodat we beter zichtbaar en bereikbaar zijn op zee. Tussendoor krijgen we nog een bliksembezoek van wederom twee bekenden uit ons oude zeilclubje. Gerard en Karin zijn toevallig in de buurt en willen ons graag trakteren op een ontbijtje om even bij te kletsen. Doordat we niet onze exacte locatie door hadden gegeven, waren ze in eerste instantie naar de Marina 30 minuten verderop gegaan. Het bliksembezoek werd daardoor nog korter, maar des te krachtiger. Trots vertellen ze dat vele bekende Heusdenaren onze reis op de mijl volgen. Blunder 5: accu leeg Als slot van onze minivakantie nemen we een taxi naar het Nationaal Park Khao Sok. Het wagenpark is spiksplinternieuw in Thailand. De elektrische taxi waar we nu in zitten is zelfs zó nieuw dat wij de allereerste klanten zijn. Het is zo´n twee uur rijden naar Khao Sok en zien dat de accu al onder de 80% is. Ik vraag de dame achter het stuur “Hoelang doe je ermee? Waar kun je straks laden dan?” In gebrekkig Engels zegt ze dat het goed komt. Later biecht ze op dat ze super bang was op de terugweg, ze kwam met slechts 2% bij het tankstation aan. Dan doen we het toch zo slecht nog niet met onze zonnepanelen en reserve kannetje diesel aan boord. Dit keer zelf op de toeristenboot in Nationaal Khao Sok Blunder 6: kuddegedrag Het originele idee was om te hiken, maar het water lonkt harder. We boeken namelijk een trip en overnachting op het meer midden in het Nationaal Park. Het is eigenlijk een soort van zoete versie van wat we de dagen ervoor aanschouwd hebben op het zout, volledig gearrangeerd, maar gelukkig wel iets minder druk. De herrie van de motorbootjes overdag daargelaten is de omgeving erg sereen en rustgevend. Het ruimt onze volle, vertroebelde hoofden wat op. Om de zorgen en klusjes even aan boord te laten, en het allemaal van een afstandje bekijken, doet ons goed. Na het uitzoeken van uiteenlopende scenario´s voor onze vervolgreis, waarbij elke scenario velen voor- als nadelen kent, volgen we vooral ons onderbuikgevoel. Dat heeft ons in 3,5 jaar tijd al helemaal naar Thailand gebracht &#8211; natuurlijk met een blunder hier en daar – maar die omarmen we uiteindelijk ook. We willen niet nu alsnog de kudde volgen,...]]></description>
		
					<wfw:commentRss>https://www.sailingblackmoon.nl/geblunder-op-zee/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>10</slash:comments>
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
