<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Egypte &#8211; Sailing Black Moon</title>
	<atom:link href="https://www.sailingblackmoon.nl/category/egypte/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://www.sailingblackmoon.nl</link>
	<description>Sailing Black Moon</description>
	<lastBuildDate>Wed, 03 Sep 2025 09:57:09 +0000</lastBuildDate>
	<language>nl-NL</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.7.5</generator>

<image>
	<url>https://www.sailingblackmoon.nl/wp-content/uploads/2026/04/cropped-dji_fly_20250830_131936_387_1756549664027_photo_optimized-scaled-1-32x32.jpg</url>
	<title>Egypte &#8211; Sailing Black Moon</title>
	<link>https://www.sailingblackmoon.nl</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
	<item>
		<title>Piramide van Maslow</title>
		<link>https://www.sailingblackmoon.nl/piramide-van-maslow/</link>
					<comments>https://www.sailingblackmoon.nl/piramide-van-maslow/#comments</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Greetje]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 21 May 2025 14:11:03 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Boek]]></category>
		<category><![CDATA[Egypte]]></category>
		<category><![CDATA[Schippersklus]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.sailingblackmoon.nl/?p=10260</guid>

					<description><![CDATA[“Eerst goed achterover leunen en dan helemaal naar voren,” waarschuwt de gids. Met een zucht en een steun komt mijn kameel exact in deze twee etappes omhoog. “Whahaaa,” kreun ik mee. Ik wiebel nog wat heen en weer, net zo lang ik me wat zelfverzekerder op de bultrug vol kleden heb genesteld. In een treintje van zes stappen we rechtstreeks het decor van woestijnzand en piramides in. Caïro ligt aan de voet van een enorme Sphinx. Het is onverwachts druk met vooral lokale bezoekers, Ramadan is ten einde en iedereen in Egypte gaat er dus op uit om dat te vieren. Wij ook voor één dag, maar dan om een andere reden: we zijn halverwege het Suezkanaal, de Rode Zee ligt officieel achter ons. Nog slechts één etappe naar Cyprus en dan zit onze klus met Northstar erop. En de volgende projecten dienen zich al aan… Twee maanden geleden bij aankomst in Maleisië, vanwege de klus op Northstar, kwamen we ook oude bekenden tegen. Een Hongaarse familie die we voor het eerst in Panama, voordat we de Stille Oceaan gingen oversteken, ontmoeten. En eenmaal in Frans-Polynesië zijn we meerdere malen bij hen aan boord geweest. We hadden direct een klik met hen en Niels deed diverse bootklusjes op hun Jeanneau 51. Project 1: charteren Inmiddels zijn ze met hun eigen boot in Maleisië, in voorbereiding om hun wereldomzeiling naar de Middellandse Zee af te ronden. Maar ook in voorbereiding op een nieuwe onderneming. Ze nodigen ons uit voor een drankje in de Marina van Langkawi. Enerzijds voor tips over de Rode Zee. Anderzijds vanwege hun nieuwe onderneming: ze willen een tweede boot kopen en zoeken daar een charterkoppel voor. Correctie: ze hebben het ideale koppel gevonden en dat zijn wij! Maar willen wij dat wel? De opvolgende maanden volgt een proces: wat voor boot dan, waar te kopen, waar te starten, welke locatie te charteren, welke doelgroep? En persoonlijk: hoe lang willen we hieraan committeren, wat wordt ons salaris wat doen we dan met onze eigen Black Moon? Project 2: een eigen boek! In de tussentijd heb ik ook contact met een uitgeverij voor een boek over onze wereldreis. Hollandia om precies te zijn, dé uitgever van al die avonturenboeken die ons destijds hebben geïnspireerd. Durf ik dat wel? Aan de ene kant vind ik het doodeng om deze commitment aan te gaan. Een blog schrijven uit losse pols is toch echt een ander verhaal dan een compleet boek. Dat is niet zomaar de 100 blogs achter elkaar zetten, in ieder geval, dat is niet mijn bedoeling. Ik wil het dan ook persoonlijker maken, en dat is tegelijkertijd best spannend. Het zou sowieso een enorme eer zijn om ons boek tussen al die andere titels te hebben staan, een kers op de taart van onze wereldomzeiling. Eigenlijk heb ik ook wel zin om onze reis te herbeleven en voel daarbij de behoefte om er nog dieper op te reflecteren. Op bezoek bij Uitgeverij Hollandia, mei 2025 Toen we exact een jaar geleden in Griekenland aankwamen, waren we zowel blij als weemoedig. Eigenlijk waren we vooral opgelucht. Het laatste deel van de reis, met name door de Rode Zee, hebben we niet bepaald als een hoogtepunt ervaren en dat is zacht uitgedrukt. Een goed verhaal voor een boek, dat dan weer wel. Om heel eerlijk te zijn waren we extreem vermoeid, alle drie. De spanning, de onveiligheid, de onzekerheid, het gebrek aan slaap, de cultuurverschillen, de energie die het kostte, de motor die met iedere mijl harder begon te trillen… Ook vanwege deze vergankelijkheid bereikten we het punt dat we vanaf aankomst de behoeften hadden om te vertragen. We besloten om niet door te zeilen naar Nederland, naar huis, als we dat überhaupt nog ons thuis kunnen noemen. We besloten juist om te blijven, te vertragen. Om minimaal een jaar op een plek te blijven, om even te kunnen aarden, om te klussen aan Black Moon en om te werken. Inmiddels kwam de bodem van onze scheepskas ook in zicht. Kortom: onze behoeftes verschoven. De Giza Piramides en Great Sphinx in Caïro, Egypte, april 2025 Behoeftehiërarchie Al sjokkend op onze kamelen bewonderen we de piramides. Nu kan ik een heel blog aan dit wereldwonder wijden, maar momenteel vind ik het interessanter om een andere piramide te belichten: de Piramide van Maslow, een theorie over de behoeftehiërarchie. In de basis, de fundering van deze piramide, staan de primaire behoeftes van de mens: zuurstof, eten en drinken. Dit wordt op de voet gevolgd door een veilig huis en omgeving. Daarna volgt de behoefte aan sociaal contact met familie, vrienden en andere relaties. Als deze primaire behoeftes in de basis vervuld worden, ontstaat er ook ruimte voor erkenning en waardering door deze relaties, bijvoorbeeld waardering voor je werk &#8211; in ons geval vooral onze reis en levensstijl. De hoogst haalbare in deze theorie staat op de top van de piramide. Zelfrealisatie is de behoefte om jezelf te ontwikkelen tot de persoon die je graag zou willen zijn. Dit proces wordt aangedreven vanuit een intrinsieke motivatie. Onze behoeftes Met behulp van deze theorie hoop ik iets beter te duiden wat we zoal op reis door hebben gemaakt en vooral hoe we dit hebben ervaren. Sommige mensen in onze omgeving zeggen dat we in die vier jaar eigenlijk niet zoveel drama mee hebben gemaakt: geen stormen, geen aanvallen, geen diefstal, geen megaschades, geen waternood, etc. Maar ook zonder deze zogenaamde “cruciale gebeurtenissen” waren er heel veel momenten waarop we ons niet veilig hebben gevoeld: een primaire levensbehoefte. Een greep uit deze onveilige momenten: toen we een lekkage midden op zee hadden, met motorproblemen in Suriname aankwamen, een ernstig ziek familielid, morele kwesties, onveilige ankerplekken en gebedel aan boord, een ongewone route rond Papua Nieuw Guinea, van hindernissen tot bureaucratie en heimwee in Indonesië en tot slot de route naar en door de Rode Zee. Dus ja, we hadden even tijd nodig om bij te komen van dit omvangrijke avontuur vol levenslessen. Het afgelopen jaar heeft ons...]]></description>
		
					<wfw:commentRss>https://www.sailingblackmoon.nl/piramide-van-maslow/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>9</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Baksjisj in Egypte</title>
		<link>https://www.sailingblackmoon.nl/baksjisj-in-egypte/</link>
					<comments>https://www.sailingblackmoon.nl/baksjisj-in-egypte/#comments</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Greetje]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 21 May 2024 11:55:25 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Egypte]]></category>
		<category><![CDATA[Rode Zee]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://sailingblackmoon.nl/?p=9962</guid>

					<description><![CDATA[“Er lijkt geen einde aan te komen.” Ongeduldig ijsbeer ik twee meter heen en weer. “Kom nou eens zitten, commandeert Niels. “Hier, nog een ander weermodel”. De spanning wordt met de dag groter, de boot des te kleiner. We zijn zo dichtbij, en toch nog zo ver weg. Staren naar weerkaartjes, we gaan er mee naar bed en staan er mee op. En we raken het spuugzat. Met de bijboot op dek is de bewegingsruimte aan boord geminimaliseerd tot een stoeptegel. Enkel de zonnegroet dan maar. Ik moet bewegen. Nu we door Egypte varen, mogen we niet aan land. Zonder visa zijn we namelijk in transit. En daar komen heel wat ongeschreven regeltjes bij kijken. Eén misstap en je hebt een boete van duizenden euro’s aan je zeilbroek hangen. Met een zucht neem ik plaats op de bank, naast weerman Niels. En nu voorspellen de weergoden dat het nog weken kan duren voordat we bij het Suezkanaal aankomen. Dat redden we dus nooit met het toiletpapier! De tempels, de piramides, de duikspots, we varen er allemaal aan voorbij. We hebben genoeg spanning en avontuur aan de Rode Zee, de Golf van Suez en het Suezkanaal. Een tankstation en supermarkt daarentegen zouden wel een fijne afwisseling zijn. Noodgedwongen doen we er namelijk zes weken over vanaf Djibouti, met in totaal vijf stops in Sudan en zes in Egypte. Eenmaal in Egypte mogen we nergens aan land. Nu hoor ik je denken: doe niet zo moeilijk, regel gewoon een visa. Was het maar zo simpel. De lokale overheid denkt namelijk dat zeilers allemaal miljonairs zijn en rekenen dus honderden tot duizenden euro’s pér port of entry. Dat is wel erg dure toiletpapier. En we mogen ook niet overal ankeren. Al gauw merken we dat de stappen tussen de toegestane ankerplekken zelfs te groot voor ons zijn en doen we dus noodgedwongen dingen die eigenlijk niet mogen… Drie overtredingen Tijdens onze eerste ankerplek in Marsa Alam worden we onwijs goed geholpen door ene Abdull. Hij is van onze leeftijd en duikinstructeur. Tussen de bedrijven van zijn divetourboat door, komt hij bij ons op de koffie. Zeil- en duik avonturen wisselen elkaar af en gaat vervolgens met ons boodschappenlijstje naar de wal. Op eigen initiatief is hij ook nog langs de autoriteiten gegaan voor toestemming om te zwemmen, of op z’n minst dat we het even het anker en de propeller mogen controleren. De volgende stap op zijn agenda zou zijn dat we met hem mee mogen duiken. Maar het blijft een droge nee. “Vanavond, na zonsondergang…” fluistert Abdull. “Dan haal ik jullie op voor speciale koffie bij mij aan boord”. Bij aankomst wordt het achterdek bekleed met een traditioneel diner: Egyptisch brood, gegrilde kip, gebakken paprika, aardappel in tomatensaus. Totaal onverwacht! Hij vindt het zo vervelend dat we niet veel van Egypte kunnen zien, dus heeft hij Egypte naar ons toe gebracht. In ieder gevoel een voorproefje ervan. De kapitein van het schip vertelt interessante weerfeitjes over de Rode Zee. Momenteel wordt deze vanwege de aanhoudende noordenwind zogezegd “schoongeveegd”, dankzij het verse water uit de Middellandse Zee. Bij maanlicht nippen we vers gebrande koffie met gedroogde gember uit hele kleine kopjes. Voldaan nemen we afscheid van onze habibi. Sluiproute De volgende lange halte is Soma Bay, maar dat halen we nooit binnen één weervenster. Samen met buddyboat Parotia varen we drie keer door de nacht. Onze Duitse vriend Philip is net als wij wat voorzichtiger vanwege schade aan zijn tuig. We zitten vaak op één lijn wat we acceptabel vinden en komen samen tot een plan. Tussen zonsondergang en zonsopkomst blijkt de zee iets kalmer te zijn, dus draaien we nachtdiensten. We ankeren zelfs op een plek dat niet toegestaan is, het is ook geen ideale rustplek, maar we komen er ongeschonden mee weg. Wanneer we een binnendoor route nemen, worden we echter aangehouden door de Coast Guard of Military. Het is altijd maar de vraag welke autoriteit en hoe officieel, niemand draagt een uniform. We mogen er kennelijk niet varen en eisen onze bootpapieren. “The original, otherwise big prrroblem”. Nu hebben we vooraf elkaar op het hart gedrukt nooit te nimmer onze originele papieren en paspoorten te overhandigen, tenzij het een officiële procedure is begeleid door onze kanaalagent… Inmiddels drijven we zowat op het rif. Dit gaat niet goed zo! Ik spring snel naar binnen, Niels stuurt bij, de man in het bootje houdt zich angstvallig vast aan onze reling om ons niet te laten gaan. Ik toon het “originele” bootpaspoort. Hij kijkt er niet eens naar, stopt het zo in z’n zak en snelt door naar Parotia. Ik tip Philip vlug ook een kopietje te geven. Vervolgens varen we door naar de beoogde ankerplek, slechts een half uurtje verderop. In Soma Bay nemen we contact op met onze kanaalagent Captain Heebi. Die sluiproute kende hij niet, maar het was zeker wijs om niet onze originele documenten te geven. “Otherwise big prrroblem”. Een gevalletje baksjisj? Wanneer de zon achter de woestijnheuvels verdwijnt, is het stil. De toerboten liggen in de haven, de strandstoelen zijn leeg, we zijn helemaal alleen. “Denk jij wat ik denk?” Twijfelend kijken we nog eens goed om ons heen, er is echt niets of niemand te bekennen. Lachend vanwege de absurde situatie springen we overboord. En vervolgens vanwege het frisse water, de Middellandse Zee kietelt ons al. De Golf van Suez We navigeren weer door de nacht. De lichtjes aan land verrijken onze nachtdienst beurtelings. Philip volgt onze track, zodat hij als solozeiler een taak en zorg minder heeft. Hurghada is een populaire duikplaats, maar enkel voor de normale toerist. Zeilers mogen hier niet stoppen, wel hebben we dit keer toestemming gevraagd om tussen de riffen door te varen. Dat scheelt een nacht lang tegen de golven in beuken. Bij het ochtendlicht vernauwt het water zich, we buigen linksaf. Als de Rode Zee een slak zou zijn, dan is de Golf van Suez zijn linker voelspriet. Met een slakkengangetje varen we nog een dik etmaal noordwaarts. Aan de...]]></description>
		
					<wfw:commentRss>https://www.sailingblackmoon.nl/baksjisj-in-egypte/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>8</slash:comments>
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
